Καλώς ήλθατε στο blog μου * * * "Λαψαρνιώτης" * * * Τάκης Ιορδάνης * * * Καλώς ήλθατε στο blog μου * * * "Λαψαρνιώτης" * * * Τάκης Ιορδάνης

Τετάρτη, 4 Απριλίου 2018

Takis Iordanis προς Λάψαρνα

ΛΙΜΑΝΙ ΤΟΥ ΣΙΓΡΙΟΥ : Τα έργα στο λιμάνι μας προχωρούνε !!
<<Δρ. Παναγ. Χ. Ιορδάνης …...... Προς τα υπερ4000 μέλη της 
-- Επικεφαλής της Επιτροπής …….Επιτροπής Αγώνα για το 
Αγώνα για το Λιμάνι του Σιγρίου……… Λιμάνι του Σιγρίου
΄-- Πρόεδρος του Συνδέσμου…...........ως και όλους τους 
Προβληματισμού & .Παρέμβασης…………….. Λέσβιους 
για την Ανάπτυξη
«ΠΙΤΤΑΚΟΣ Ο ΜΥΤΙΛΗΝΗΣ» …….…. ( μέσω f.b. και e-mail)
-- τ. Διευθύνων Σύμβουλος ΕΒΟ 
Αγησιλάου 9 , Ηλιούπολη 163 46 
Τηλ.,Fax 210 9737053, κιν. 6977503461 
………………………………………….Αθήνα 24 Μαρτΐου 2018
Τα έργα στο λιμάνι μας προχωρούνε !!
Το Μάιο του 2016 σας έγραφα το κείμενο που είχε επικεφαλίδα:
<< Το λιμάνι μας , η δυτκή πύλη του νησιού μας κατασκευάζεται
Αγαπητοί συναγωνιστές, συμπατριώτες και φίλοι
Λιμάνι του Σιγρίου: Κανένας αγώνας δεν πάει χαμένος.
Ε Π Ι Τ Υ Χ Ι Α! >>
Στο κείμενο που ακολουθούσε εξηγούσα τα της ΕΠΙΤΥΧΙΑΣ μας, ύστερα από το τηλεφώνημα που είχα την ευχαρίστηση να δεχθώ το πρωί της μέρας αυτής από τον τότε Γενικό Γραμματέα Δημοσίων Επενδύσεων & ΕΣΠΑ Υπουργείο Οικονομίας, Ανάπτυξης και Τουρισμού κ. Παναγ.. Κορκολή που με πληροφορούσε : «Το Λιμάνι του Σιγρίου, αποφασίσαμε να χρηματοδοτηθεί με το ποσό της κατασκευής του από τα κονδύλια των Δημοσίων Επενδύσεων». 
Τούτο στη συνέχεια επιβεβαιώθηκε και με έγγραφο που μου απεστάλη.
Αφού ολοκληρώθηκαν όλα τα τυπικά που απαιτούνται σε τέτοια έργα και τελικά υπογράφηκε η σχετική σύμβαση με τον εργολάβο, τούτος εγκαταστάθηκε στο χώρο του λιμανιού και άρχισε την προεργασία για την τελικά κατασκευή του.
Αυτές τις μέρες είχα πάει στο νησί και φυσικά δεν παρέλειψα να μεταβώ στο Σίγρι επί τούτου, να δω την εξέλιξη των πραγμάτων ως προς την κατασκευή του Λιμανιού μας. Πράγματι όλος ο χώρος από εκεί , προς την είσοδο του χωριού όπου και θα γίνει η νέα προβλήτα και ο χώρος της προβλήτας του ως τώρα υπάρχοντος λιμανιού έχει μετατραπεί σ’ ένα μεγάλο εργοτάξιο με μηχανήματα , υλικά (τσιμέντα, αδρανή, κ.άλ.) και κατασκευαζόμενοι κυβόλιθοι (μπλόκια). 
Έτσι είναι προφανές ότι το έργο έχει προχωρήσει.
Και βέβαια είναι άλλο να σου το λένε ή να σου το περιγράφουν άλλοι και άλλο να το βλέπεις με τα ίδια σου τα μάτια. 
Η ικάνοποίησή μου ασφαλώς και είναι μεγάλη.
Είδα επι τέλους στην πράξη ότι ο ΑΓΩΝΑΣ ΜΑΣ EΠIΑΣΕ ΤΟΠΟ. 
Σε όλους εσάς τους υπερ4000 συναγωνιστες που με εμπιστευτήκατε και μου δώσατε τη δυνατότητα με την υπογραφή σας να απευθύνομαι όπου έπρεπε στην Δημόσια Διοίκηση και Κυβέρνηση ως τον ίδιο τον Πρωθυπουργό όπου προοδευτικά κατέθετα τη ΔΙΑΚΗΡΥΞΗ μας με τις υπογραφές σας αισθάνομαι την ηθική υποχρέωση να σας ευχαριστήσω. 
Τώρα πιά που το έργο αρχίζει να παίρνει σάρκα και οστά, για μιά φορά ακόμη εμπεδώνεται η πεποίθεση μου ότι κανένας αγώνας δεν χάνεται αρκεί τούτος να γίνεται με συνέπεια, συνέχεια αλλά και πίστη προς το σκοπούμενο στόχο του. 
Είμαστε πιά στην αρχή του τέλους, ώστε το όνειρο γενεών Λεσβιων για τη δημιουργία της ΔΥΤΤΙΚΗΣ ΠΥΛΗΣ ΤΟΥ ΝΗΣΙΟΥ μας, να είναι σε λίγο καιρό μια χειροπιαστή πραγματικότητα. 
Με πατριωτική και συναγωνιστική αγάπη>>

Τρίτη, 27 Μαρτίου 2018


 Απ’ τη δεκαετία του ’80 αντιμετωπίζουμε το δυσεπίλυτο πρόβλημα της ηλεκτρενεργειακής πενίας, αφού το εργοστάσιο της ΔΕΗ στου Καλαμάρη, ανεπαρκές και προβληματικό, έχρηζε αμέσου αντικαταστάσεως. Χρειαζόμασταν ένα σύγχρονο, επαρκές και αξιόπιστο, εχέγγυο της λεσβιακής ανάπτυξης. Έχω πολλαπλώς ασχοληθεί με το θέμα, με δράσεις, δικαστικούς αγώνες, άρθρα, κ.ά.. Στην μακρόχρονη αυτή προσπάθεια, αισθάνθηκα πολύ μόνος. Εξαίρεση υπήρξε στον αγώνα μας με τους τότε Δήμους Καλλονής, Πέτρας, Πλωμαρίου και Ερεσού-Αντίσσης, στο ΣτΕ υπέρ της μετεγκατάστασης του εργοστασίου απ’ του Καλαμάρη στην Καράβα (αρχές 2000).
Αντίθετα, η ΔΕΗ πάντα ανταποκρινόταν στα έγγραφά μου, πληροφορούμενος δια των διοικητών της το πώς εξελίσσονταν τα πράγματα. Τη σχετική πληροφόρηση, κοινοποιούσα αντίστοιχα στους ταγούς μας. Αν και η επίλυση του προβλήματός μας προέβαλε θετικά, ατυχώς ουδείς εξ αυτών έκανε έργο ζωής , την ολοκλήρωση του νέου εργοστάσιου ΔΕΗ στη Λέσβο.
Θεώρησα, ότι ο νυν δήμαρχος Σπ. Γαληνός αποτελούσε εξαίρεση, αφού εγγράφως δεσμεύθηκε πως ο Δήμος θα παίξει τον απαιτούμενο ρόλο στην επίλυση του.
Συγκεκριμένα όταν πρωτοανέλαβε συγχαίροντάς τον εγγράφως, προέβαλα ως πρόβλημα προτεραιότητας το ηλεκτρενεργειακό πρόβλημα του νησιού, συναποστέλλοντας του, το περιγράφον την εξέλιξη του project «Σαρακήνα» έγγραφο του τότε διοικητή της ΔΕΗ, Αρθ. Ζερβού. Το ίδιο έκανα και στην περιφερειάρχη Χρ. Καλογήρου.
Απάντηση, έλαβα από το δήμαρχο. Από την περιφερειάρχη όχι. Εξ άλλου εκείνη δεν συνηθίζει κάτι τέτοιο.
Όπως έγραφε, συμφωνούσε μαζί μου και δεσμευόταν να «παίξει (ο Δήμος)ουσιαστικό ρόλο στη λύση αυτού του τόσο σημαντικού ζητήματος».Προσέθετε δε:
«…Ένα τέτοιας εξαιρετικής σημασίας ζήτημα είναι και αυτό της κατασκευής ενός νέου εργοστασίου παραγωγής ενέργειας το οποίο να καλύπτει επαρκώς τις ανάγκες της Λέσβου σε ενέργεια. Όντας όμως ένα ζήτημα τέτοιας σημασίας όπως είναι φυσικό χρειάζεται χρόνο και σωστή προετοιμασία από πλευράς μας ώστε να μπορέσει ο Δήμος Λέσβου να παρέμβει αποτελεσματικά στην όλη διαδικασία».
Τελειώνει σχεδόν η θητεία του και ατυχώς όσο εσείς είδατε απόπειρα παρέμβασής του έστω, για το «εξαιρετικής σημασίας αυτό ζήτημα», άλλο τόσο είδαν κι άλλοι.
Τώρα υπάρχει πια πλήρης στασιμότητα. Το χειρότερο, πληροφορούμαι ότι, η ΔΕΗ εγκαταλείπει το project «Σαρακήνα».
Προκειμένου να μη ξεχάσουμε το πώς τελικά «ετάφη» το νευραλγικής σημασίας αυτό ζήτημα -από αβελτηρία; ωχαδερφισμό; ανεπάρκεια; των θεσμικά αρμοδίων του νησιού- σκιαγραφώ συνοπτικά την ατελέσφορη τριαντάχρονη κοντά πορεία του.
Το ηλεκτρενεργειακό πρόβλημα Λέσβου, αντιμετωπίστηκε από το τότε Νομαρχιακό Συμβούλιο το 1992, όταν και αποφασίσθηκε η μετεγκατάσταση του εργοστάσιου ΔΕΗ στην Καράβα . Η ΔΕΗ ανταποκρίθηκε αντιστοίχως. Ατυχώς, προσφυγές Λεσβίων στο ΣτΕ, απέτρεψαν τη λύση. Το πρόβλημα έκτοτε «σερνόταν» άλυτο.
Κατά την Άδεια Παραγωγής της ΔΕΗ (ΦΕΚ του 2002), η εκ πανσπερμίας ηλεκτροπαραγωγών ζευγών εγκαταστημένη ισχύς στου Καλαμάρη, ήταν ~62,5 MW. Για σύγκριση, της Ρόδου, ήταν ~205,0.MW. Σήμερα της Λέσβου είναι ~75,0 ΜW. Της Ρόδου συν ~125 ΜW (προστίθεται νέο εργοστάσιο στη νότιο Ρόδο). Τούτα από μόνα τους, καταδεικνύουν συγκριτικά την υπανάπτυξή μας.
Η ανάπτυξη απαιτεί επενδύσεις στα: επικοινωνίες, συγκοινωνίες και ενέργεια. Στη Λέσβο, ατυχώς η επενδυτική δυσπραγία και στα τρία την κράτησε υπανάπτυκτη, μίζερη και ατυχώς ερημούμενη.
Επανέρχομαι στο νευραλγικό τομέα της ενέργειας που τόσο πολύ έχει ταλανίσει το νησί.
Η ΔΕΗ προς επίλυση του προβλήματος περιέλαβε στο επιχειρησιακό σχέδιο της, νέο εργοστάσιο βάσεως, ισχύος 120 MW, απ’ τη δεκαετία του ’90.
Στις εκάστοτε απαντήσεις στο σύνδεσμό μας «Πιττακός ο Μυτιληναίος» ή σε μένα προσωπικά των διοικήσεων της (μέχρι και προ έτους απ’ το νυν διοικητή Εμμ. Παναγιωτάκη), ο στόχος αυτός της ΔΕΗ δεν είχε αλλάξει.
Εναλλακτική λύση του προβλήματος έχουμε μόνο, τη διασύνδεση της Λέσβου με το ηπειρωτικό δίκτυο (Εύβοια), πράγμα εξαιρετικά δαπανηρό. Το project «Ρόκας» - «Iberdrola» «βούλιαξε» κυρίως λόγω του κόστους (~800.000.000 ευρώ) της διασύνδεσης.
Ας σημειωθεί ότι τον προϋπολογισμό του νέου εργοστασίου -120 MW-, ο διοικητής Τ. Αθανασόπουλος (2008) όριζε στα 155.000.000 ευρώ. Στη βάση αυτή, εδόθη η Άδεια Παραγωγής στη Σαρακήνα (2009). Οι εκ μέρους της ΔΕΗ πολυδαίδαλες, πολυεπίπεδες και χρονοβόρες ενέργειες κατά το διοικητή Αρθ. Ζερβό (2013), είχαν προχωρήσει επαρκώς. Τα πράγματα όμως σταμάτησαν, όπως μας πληροφόρησε προ έτους ο νυν πρόεδρος της, Εμμ. Παναγιωτάκης, γράφοντας: «…με την Απόφαση της ΡΑΕ του 2015 συγκροτήθηκε Επιτροπή Εξέτασης της οικονομικότητας του τρόπου ηλεκτροδότησης των Μη Διασυνδεδεμένων Νησιών, σε Εφαρμογή σχετικής. Απόφασης της Ευρωπαϊκής Επιτροπής».
Έτσι, η ΔΕΗ σταμάτησε τη διαδικασία. Ως στιγμής, ουδέν αποτέλεσμα.
Ακόμη, η ΡΑΕ θέτει εξαιρετικά αυστηρούς περιβαλλοντικούς όρους, επιτεύξιμους καίγοντας Φυσικό Αέριο, μόνο. Τούτο στη Λέσβο είναι μη πραγματοποιήσιμο, δεδομένου ότι ούτε στην υπερεπταπλασίου πληθυσμού Κρήτη, κρίθηκε οικονομοτεχνικά εφαρμόσιμο.
Στη βάση των γραφομένων του διοικητή Παναγιωτάκη, στείλαμε στον πρόεδρο της PAE (κοινοποιώντας την στους διοικούντες σήμερα το νησί), επιστολή (θέρος του 2017) με κύριο ερώτημά: «Με βάση όλα τα προαναφερόμενα, θα σας παρακαλούσαμε να μας πληροφορήσετε το πώς σκέφτεστε να λυθεί το πρόβλημα του νησιού μας».
Ατυχώς παρήλθαν ήδη οκτώ μήνες, χωρίς καμία αντίδραση της ΡΑΕ. Άραγε, παρενέβη σχετικά προς αυτή άλλος, άτομο, φορέας ή θεσμικά αρμόδιος;
Τέλος, πληροφορήθηκα ότι η ΔΕΗ εγκαταλείπει το έργο «Σαρακήνα» μετά την παρέμβαση της ΡΑΕ, ως ανωτέρω. Αν αυτό αληθεύει, το μόνο που μπορώ να πω πια, είναι: ΚΡΙΜΑ!
Ατυχώς για τη Λέσβο, η επένδυση αυτή (155.000.000 ευρώ) που θα την κάλυπτε ηλεκτρενεργειακά για δύο τουλάχιστον γενεές, τελικά υπήρξε «Ταντάλιος βασανισμός».
«Τι τέξεται η επιούσα» στην ηλεκτρενεργειακή κάλυψη του νησιού, ο Θεός μόνο ξέρει. Αλίμονο, στο Λέσβιο καταναλωτή!



Τετάρτη, 28 Φεβρουαρίου 2018

Άρθρο μου :Όταν η ηθική, η λογική και η λεβεντιά επικρατούν τής αναισχυντίας…



Άρθρο μου :Όταν η ηθική, η λογική και η λεβεντιά επικρατούν τής αναισχυντίας…
Στήλη μου Αιολίας λόγος Εφημερίδα : ΕΠΜΡΟΣ
Μετά την πρόσφατη απορριπτική απόφασή του Τ. Σ. Αντίσσης, αιτήματος μετονομασίας της «Πλατείας…
EMPROSNET.GR

Σάββατο, 24 Φεβρουαρίου 2018

Για τα "Αταξίδευτα όνειρα " της ποιήτριάς μας Πέρθας Καλέμη , συν-Λαψαρνιώτισσας

Για τα "Αταξίδευτα όνειρα " της ποιήτριάς μας Πέρθας Καλέμη , συν-Λαψαρνιώτισσας

<<Δρ. Τάκης Χ. Ιορδάνης……………………………..…..Προς την 

- Πρόεδρος του Αναπτυξιακού Συνδέσμου…………....….. Ποιήτρια
«ΠΙΤΤΑΚΟΣ Ο ΜΥΤΙΛΗΝΑΙΟΣ»…………........ .κ. Πέρθα Καλέμη
- π. Διευθύνων Σύμβουλος της……………………........Τσιμισκή   1
Ελληνικής Βιομηχανίας Όπλων………………….....Μυτιλήνη  811 31
-π.Πρόεδρος του Πανελληνίου Συλλόγου………...……….ΛΕΣΒΟΣ
 Μεταλλειολόγων Μεταλλουργών Μηχανικών
Αγησιλάου 9 - Ηλιούπολη 163 46
Τηλ.- Fax 210 9737053 - κιν. 6977503461
                                                                              
Αθήνα,   22 Φεβρουαρίου 2018             

Πέρθα, καλή μου Πέρθα και συν-Λαψαρνιώτισσα

Γέννα και θρέμμα της Λαψαρνιώτικης γής, που και σένα σε έρανε και σε ραίνει το αλμυροστάλι του κατάγιαλού μας στο «Κύμα», που ακόμα  ο υπέρλαμπρος Λαψαρνιώτης φωτοδότης Ήλιος καταύγασε και  καταυγάζει τη ψυχή σου και  τέλος  που το Α(Ο)ρφικιανό παθιάρικο Φεγγάρι σε ποδηγέτησε και σε ποδηγετεί στα μυστηριακά μονοπάτια των Μουσών, αξιώθηκες να πραγματοποιήσεις τα «Αταξίδευτα Όνειρά» σου.
Εκεί στο περιβόλι των Μουσών μυήθηκες  απ’ τη Τερψιχόρη, την Ερατώ και την Καλλιόπη και στόλισες εξαίσια  την ταξιδιάρικη αυτή Κιβωτό σου.  
Κι εγώ, που από τα φοιτητικά μου χρόνια έχω να μπώ στο περιβόλι τους, τότε που είχα το χρόνο να διαβάζω τον παλαιϊνό  Καβάφη ή το σύγχρονο τότε Σεφέρη και επίσης άλλους, πώς να ανέβω και να συνταξιδέψω μαζί σου  στα «Αταξίδευτα Όνειρά» σου, στο καλοτάξιδο αυτό σκαρί σου ;;!!
Ένας «πούρος» Μηχανικός (κατά πως μας έλεγε αξέχαστος καθηγητής μου), που μια ζωή πάλευα με βάση τον ορθό λόγο και  τους αριθμούς, με το έργο και τα έργα, με τα μέταλλα και τις αντοχές,  με μηχανές και αποδόσεις, με επενδύσεις , αποσβέσεις και ανταποδόσεις, τέλος που ως άνθρωπος έπαιρνα τη δύναμή μου ως άλλος Ανταίος, πατώντας πάντα στη Γη, πώς να απογειωθώ και να πετάξω μαζί σου στα «Αταξίδευτα Όνειρα» σου;;!
Έτσι, τόσες βδομάδες τώρα αφ’ ότου η ευγένειά σου μου έστειλε την ‘‘μη μου άπτου’’, πορσελάνινη και αμόλυντη αυτή Κιβωτό σου, δε τολμούσα να την αγγίξω, αφού θεωρούσα ότι «δεν διέθετα ένδυμα ίνα εισέλθω εν αυτή».
Αφού ξεπέρασα πιά τις αδρανειακές μου αυτές δυνάμεις, το αποτόλμησα. Και μπήκα !! Μπήκα στα ενδότερά της. Και πράγματι θαμπώθηκα. Η «Αλίκη στη χώρα των θαυμάτων» ίσως στην περίπτωσή της να είχε θαμπωθεί λιγότερο. Τα γιορντάνια, τα μαλάματα,  τα μπριλάντια και τα κάθε λογής πολύτιμα πετράδια που την έχεις  στολισμένη να λαμπιρίζουν σε κάθε γωνιά της και τα κάθε λογής ποικίλματα της γραφής σου στην κάθε λέξη σου, στην κάθε έννοιά σου και την κάθε φράση σου με έκαναν να μένω ενεός, θαυμάζοντας τη σκέψη της ποιήτριας.
Οι βιωματικές σου αναφορές, τόσο οικείες και σε μένα με μετέφεραν με ιμάντα κίνησης τον συνειρμό εκεί στα δικά μου, τα όμορφα, τα αληθινά και τα αξέχαστα των παιδικών και εφηβικών μου χρόνων. Εκεί που η στοργή και  προστασία των γονιών μας, μας  καθοδήγησε στη στράτα του ‘‘καλού καγαθού’’.
Η αναφορά σου τέλος στα Λάψαρνά μας και μάλιστα δύο φορές, στα «Αταξίδευτα Όνειρα» σου, τα κάνεις να «ταξιδεύουν» κι αυτά μαζί τους στου Κόσμου τις γωνιές και για όσα τέρμινα οι άνθρωποι θα ξέρουν και θα μπορούν να διαβάζουν. Άξια λοιπόν του μισθού των εμπνεύσεων σου, καλή μου Λαψαρνο-γειτόνισσα του Καλεμοσοϊού κόρη, καλή μου Περμαθούλα.
Κλείνω και σου εύχομαι με μια Λαψαρνιώτικη ευχή. Με το καλό και στα ταίρια του και γρήγορα.
Σου υπόσχομαι τότε στην βιβλιοπαρουσίαση του, θα είμαι μαζί σου και αν θα το ήθελες και εσύ, θα είμαι ένας εκ των παρουσιαστών του.

Με πολύ εκτίμηση &
ξεχωριστή Λαψαρνιώτικη αγάπη   >>

Τετάρτη, 21 Φεβρουαρίου 2018

Αρθρο μου : Αριστείδης Γιαπαλής, ο ευπατρίδης Στήλη : Αιολίδας Λόγος, Εφημερίδα : ΕΜΠΡΟΣ

Αρθρο μου : Αριστείδης Γιαπαλής, ο ευπατρίδης
Στήλη : Αιολίδας Λόγος, Εφημερίδα : ΕΜΠΡΟΣ



Έγραφα παλιότερα, με αφορμή δράσης υπέρ της γενέτειράς μας συμπατριώτη, που εδώ και σαράντα χρόνια με τιμά με τη φιλία του: «Αριστείδης Γιαπαλής ο Λέσ...
EMPROSNET.GR




Πέμπτη, 15 Φεβρουαρίου 2018

Ντοκουμέντο για τους επιγενόμενους... ΤΑ ΝΕΑ των Σκαλοχωριτών, Φύλλο 150

Ντοκουμέντο για τους επιγενόμενους...
ΤΑ ΝΕΑ των Σκαλοχωριτών
Φύλλο 150 , Οκτώβριος – Δεκέμβριος 2017

«Τα Καταφέραμε ( Ι ) !
Αρχίζει η κατασκευή της Δυτικής μας Πύλης, το Λιμάνι Σιγρίου.»

του Τάκη Χαραλ. Ιορδάνη ( Ph.D.)

• Προέδρου του Συνδέσμου Προβληματισμού & Παρέμβασης για την Ανάπτυξη της Λέσβου «ΠΙΤΤΑΚΟΣ Ο ΜΥΤΙΛΗΝΑΙΟΣ»,
• τ. Διευθύνοντος Συμβούλου της Ελληνικής Βιομηχανίας Όπλων,
• τ. Πρόεδρου του Πανελληνίου Συλλ. Μεταλλειολόγων Μηχανικών.

Χρόνια, εκατό και πέντε. Γενεές τέσσερις έως πέντε. Ελπίδες άπειρες, υποσχέσεις άλλες τόσες, πόθοι, διαψεύσεις, απογοητεύσεις, αναθαρρήσεις και ξανά απογοήτευση. Όλα !. Όλα αυτά, διαδέχονταν το ένα το άλλο. Χρειάστηκε να περάσει ούτε λίγο ούτε πολύ, ένας και αιώνας από της απελευθέρωσής μας το 1912, ως και κοντά ένα τέταρτο του αιώνα, από της αναθέσεως των μελετών του. Συγκεκριμένα 20 ολόκληρα χρόνια!!
Και να που επί τέλους τώρα ξεκινά. Ήδη ο εργολάβος του έργου εγκαθίσταται στο χώρο του. Έτσι, ξεκινά, για να δημιουργηθεί πιά η Δυτική Πύλη του νησιού μας. Το Λιμάνι μας . Το Λιμάνι του Σιγρίου.
Βέβαια επειδή τίποτε δεν γίνεται απ’το μηδέν, ας προσπαθήσουμε όσο συνοπτικά χρειάζεται να αποτυπώσουμε το πώς τελικά τα καταφέραμε.
Εκ προοιμίου πάντως πρέπει να λεχθεί ότι τίποτε δεν μας χαρίστηκε. Χρειάστηκε αγώνας ασταμάτητος, επίμονος που με συνέπεια και πίστη κάναμε, στο να έχουμε την ευτυχία να βλέπουμε σήμερα ο στόχος μας να επιτυγχάνεται.
Η ανάθεση των μελετών του Λιμανιού μας έγινε στα μέσα της δεκαετίας του ’90. Επί χρόνια η διαδικασία βολόδερνε σε διάφορες υπηρεσίες, (αρχαιολογία - κατά βάση ΚΑΣ- κ.άλ.). Οι μελέτες, δεν ολοκληρώνονταν.
Τη δεκαετία του 2000 υπάρχουν ακριτομυθίες ότι από το εν εξελίξει Γ! ΚΠΣ έχουν «δεσμευθεί» κονδύλια/πιστώσεις για την κατασκευή του έργου «Λιμάνι του Σιγρίου». Αρχίζω τότε να στέλλω σχετικές επιστολές, έγραφα, υπομνήματα, κ.λπ. προς διάφορες υπηρεσίες και κυρίως την Περιφέρεια Βορ. Αιγαίου. Εν όψει της λήξεως του Γ! ΚΠΣ (2006) και προκειμένου να πληροφορηθούμε το αν αληθεύει το θέμα αυτό, της «δέσμευσης» κονδυλίων, απευθύνω σχετική ερώτηση στον τότε Γεν.Γραμματέα της Περιφέρειας Βορ.Αιγαίου Σ.Τσίφτη. Τούτος μου απαντά ( Νοέμβριος 2005), αναφέροντάς επί λέξει: «Πρόσφατα εγκρίθηκε η Μελέτη Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων του έργου (ΜΠΕ)και τώρα το Λιμενικό Ταμείο Λέσβου σε συνεργασία με το υπεύθυνο μελετητικό γραφείο θα προχωρήσει στην εκπόνηση της οριστικής μελέτης. Ως εκ τούτου ακόμη και σήμερα δεν υπάρχει ωριμότητα του για ένταξή του έργου …».
Δηλ. ως την έγκριση της ΜΠΕ χρειάστηκαν περίπου οκτώ χρόνια ! Με σκοπό να μπορέσει εντός ενός χρόνου το έργο μας να πραγματοποιηθεί με κονδύλια του Γ! ΚΠΣ που βρισκόταν προς το τέλος του, απηύθυνα στον τότε Πρωθυπουργό Κ.Καραμανλή επιστολή ζητώντας την Πολιτική Βούληση του, στο να ολοκληρωθούν τα επί μέρους βήματα, οκτώ τον αριθμό (ανάθεση, σύνταξη, έγκριση της οριστικής μελέτης, κ.λπ., δημοπράτηση, υπογραφή σύμβασης με εργολάβο ) και επί τέλους το έργο μας να λάβει σάρκα και οστά. Ατυχώς ουδέν σχετικό έγινε. Έτσι τελικά «δεν προκάμαμε » όπως θα έλεγε ο μεγάλος Χ.Φλωράκης. Το έργο μας δεν εντάχθηκε στο Γ! ΚΠΣ.
Εν τω μεταξύ, απ’το 2003 έχω δημιουργήσει την επιτροπή Αγώνα για το άλλο μεγάλο έργο μας, τον οδικό άξονα Καλλονής – Σιγρίου. Τούτο το έκανα εξ ανάγκης, μόλις κοινολογήθηκε η προκήρυξη διαγωνισμού των μελετών του έργου με τίτλο :«οδικός άξονας Καλλονής- Ερεσού –Σιγρίου», πράγμα που προδιέγραφε τη νότια χάραξη (μέσω Άγρας). Διαπιστώνοντας ότι έτσι αποκλείονται τα οκτώ χωριά μας της βόρειας χάραξης, δημιουργώ την Επιτροπή Αγώνα για τον «οδικό άξονα Καλλονής – Σιγρίου, μέσω Σκαλοχωρίου». Εντατικοποιώ δι’αυτής τις σχετικές προσπάθειές μας και πράγματι ύστερα από μεγάλο αγώνα (έχουμε γράψει σχετικά στα αγαπητά μου ‘‘ ΤΑ ΝΕΑ των Σκαλοχωριτών ’’ στο φύλλο Νο 143..) η επιτροπή μας γεύεται την επιτυχία να βλέπει την έναρξη της κατασκευής του οδικού αυτού άξονα το Σεπτέμβριο του 2013, που τώρα βρίσκεται σε εξέλιξη. Με προτεραιότητα κατά τα πιο πάνω για το δρόμο μας και για λόγους προφανείς, μεταξύ 2005 -2013 δεν συνεχίζω ενέργειες για το λιμάνι μας.
Στα τέλη της δεκαετίας του 2000 πληροφορούμαστε, επί τέλους, με ανακούφιση ότι οι μελέτες για το έργο «Λιμάνι Σιγρίου» όλες έχουν ολοκληρωθεί και τούτο είναι πια «ώριμο», να ενταχθεί στο ΕΣΠΑ 2007-2013. Και τότε παρουσιάζεται η μεγάλη επιστημονική ιδιοφυία του Κρητικού βουλευτή Λέσβου Ν.Σηφουνάκη (με ποιά γνώση; ποιό υπόβαθρο, ποιά εξειδίκευση;), να διακρίνει δυσαναλογία χερσαίων εγκαταστάσεων του Λιμανιού με τον θαλάσσιο αυτού χώρο. Έτσι (ως να επιζητούσε αιτία να μη γίνει ποτέ το λιμάνι μας ) αναπέμπει το φάκελο του για επανεξέταση. Οι μήνες περνούν, τα χρόνια περνούν (τρία τον αριθμό), και ο φάκελος δεν ολοκληρώνεται ενώ πηγαίνουμε προς τη λήξη και του εν εξελίξει τότε Κοινοτικού Πλαισίου Στήριξης, ΕΣΠΑ .
Ατυχώς η παρέλευση από της προαναφερθείσης απαντήσεως Τσίφτη επτά (7) χρόνων, υπήρξε τελικά στείρα, χωρίς αποτέλεσμα. Όχι μόνο δεν δόθηκε λύση στο πρόβλημα μας, αλλά τούτο είχε περιπλακεί πιο πολύ και η κατάστασή του (λόγω Σηφουνάκη) ήταν χειρότερη αυτής του Δεκεμβρίου του 2005.
Ευτυχής συγκυρία, το θέρος του 2012, Γεν.Γραμματέας Λιμένων γίνεται, ο ευπατρίδης, Λέσβιος και Λεσβιολάτρης κι αυτός, ο φίλος και μέλος του Συνδέσμου μας «ΠΙΤΤΑΚΟΣ Ο ΜΥΤΙΛΗΝΑΙΟΣ», Κώστας Μουτζούρης, Καθηγητής Λιμενικών έργων στο ΕΜΠολυτεχνείο και πρώην Πρύτανης του. Βέβαια πέραν του προσωπικού του ενδιαφέροντος για το Λιμάνι του Σιγρίου (ως Λέσβιος και υποψήφιος Βουλευτής Λέσβου, αλλά κυρίως ως καθηγητής της αντιστοίχου ειδικότητας) έχοντας λάβει μέρος ενεργά στους κατά καιρούς προβληματισμούς, συζητήσεις και σχετικές παρεμβάσεις του Συνδέσμου μας (ών μέλος του), βάζει ως μία από τις απόλυτες προτεραιότητές του το έργο «Λιμάνι του Σιγρίου»
Έτσι στην συγχαρητήρια μου επιστολή αφού του αναφέρω ότι χάθηκαν επτά ολόκληρα χρόνια αφ’ ότου η έκκλησή μου (12ος 2005) προς τον τότε Πρωθυπουργό Κ. Καραμανλή στο να παρέμβει για να κατασκευαστεί εντός του Γ! ΚΠΣ δεν έφερε κάποιο αποτέλεσμα, κατέληγα ότι εκείνος όντας ο κατάλληλος άνθρωπος στην κατάλληλη θέση, παρείχε τα εχέγγυα να προσβλέπουμε στην με τις δικές του ενέργειές, επί τέλους ένταξη/κατασκευή του Λιμανιού μας εντός του ΕΣΠΑ.
Απαντώντας, μας έγραφε : «…θα επιθυμούσαμε να σας συγχαρούμε για το ενδιαφέρον και την όλη προσπάθεια που καταβάλλεται από το Σύνδεσμο “ΠΙΤΤΑΚΟΣ Ο ΜΥΤΙΛΗΝΑΙΟΣ”» και εσάς προσωπικώς από τις ενάρξεως της όλης διαδικασίας για την κατασκευή αυτού του απαραίτητου για την Λέσβο λιμενικού έργου, ώστε να δημιουργηθεί η Δυτική Πύλη εισόδου στη νήσο.
Η Γενική Γραμματεία Λιμένων και Λιμενικής Πολιτικής καταβάλλει συνεχώς την κάθε προσπάθεια προς όλες τις κατευθύνσεις για την υπέρβαση των διαρκώς ανακυπτόντων προβλημάτων, ώστε τελικώς να υλοποιηθεί το σκοπούμενο έργο στα πλαίσια του ΕΣΠΑ 2006 -2013. »
Ένα εξ αντικειμένου ανυπέρβλητο πρόβλημα το οποίο παρουσιάσθηκε αρχές Φεβρουαρίου 2013, μετά την αξίωση του Υπουργείου Οικονομικών, ήταν να «καθαιρεθούν» οι παράνομες κατασκευές στο Λιμάνι, δηλ. το εκεί υπάρχον αλιευτικό καταφύγιο ( τούτο ευρίσκεται εντός του χώρου του υπό κατασκευή Λιμανιού). Προαπαιτούμενο, για να εγκρίνει τη διάθεση του σχετικού κονδυλίου κατασκευής του έργου ! Αν γινόταν έτσι, όπως ήταν φυσικό τούτο θα δημιουργούσε τεράστια προβλήματα πέραν των άλλων όλων, ειδικότερα στους επαγγελματίες αλιείς του Σιγρίου, με απρόβλεπτες τελικά εξελίξεις στην όλη πορεία του έργου.
Στην επί τούτου σύσκεψη την οποία συγκάλεσε αρχές Φεβρουαρίου στο Υπουργείο, όπου συμμετείχαν οι αρμόδιοι ανώτατοι υπηρεσιακοί παράγοντες και στην οποία είχα την τιμή να παραβρεθώ, σχεδιάσθηκε το πώς θα αντιμετωπιζόταν το εκ των πραγμάτων ανυπέρβλητο αυτό πρόβλημα. Απαιτείτο η συναίνεσή των ψαράδων μας, για να μπορέσει στη συνέχεια να γίνει η πρέπουσα νομοθετική ρύθμιση και εν τέλει να ξεπεραστεί το μεγάλο αυτό εμπόδιο. Συνέταξα το απαιτούμενο κείμενο και αφού οι επαγγελματίες ψαράδες του ενημερώθηκαν κατά πως έπρεπε, έδωσαν προς έπαινό τους, τη σχετική συγκατάθεση υπογράψαντες το έγγραφο με τίτλο «ΔΗΛΩΣΗ ΣΥΝΑΙΝΕΣΗΣ» . Την όλη διαδικασία «έτρεξε» ο φίλος Πολιτικός Μηχ. Βασ. Λαμπρινίδης, μαζί με τον πρόεδρό τους Θαν. Μανώλογλου.
Έχοντας στα χέρια του το «όπλο αυτό» ο Κ. Μουτζούρης, τον Απρίλιο 2013, μπόρεσε να περάσει σχετικό άρθρο σε νόμο του Υπουργείου Ναυτιλίας & Αιγαίου, βάσει του οποίου δεν χρειάζεται να «καθαιρεθούν» οι παράνομες κατασκευές/αλιευτικό καταφύγιο και έτσι «ξεμπλοκάρισε» μία από τις πιο «αλλοπρόσαλλες» απαιτήσεις της Ελληνικής γραφειοκρατίας. Χωρίς αυτό, το λιμάνι του Σιγρίου θα ήταν αδύνατο να ενταχθεί στο ΕΣΠΑ, που έληγε σε οκτώ μήνες, στις 31.12.2013.
Αυτή τη δήλωση που είχε την ακροτελεύτιο παράγραφο «…θέλουμε να τονίσουμε ότι ΒΟΥΛΗΣΗ ΜΑΣ ΕΙΝΑΙ Η ΑΜΕΣΗ ΕΝΑΡΞΗ ΕΡΓΑΣΙΩΝ ΤΟΥ ΕΝ ΛΟΓΩ ΕΡΓΟΥ » την είχαν υπογράψει με επικεφαλής το Μανώλογλου Αθανάσιο , οι πιο κάτω 16. :
Γκόγκος Παναγιώτης, Μυλωνάς Εμμανουήλ, Τσιπούρας Χρήστος, Αρβανίτης Φώτιος, Τσιπούρας Μιχάλης, Κόκκινος Βασίλειος , Γεωργίου Νικόλαος, Τσιπούρας Κώστας, Πασλής Γεώργιος, Γεωργίου Ιωάννης, Πιπίνης ( όνομα δυσανάγνωστο), Γουρνέλος Ευάγγελος, Λαγός Γεώργιος, Νεράντζος Γ., Αντωνάκης Κων/νος, και Τσίκνας Αντώνιος.
Αυτές οι 17 υπογραφές, αναμφισβήτητα ήταν εκείνες που έπαιξαν θεμελιώδη ρόλο αφού συνέβαλαν τα μέγιστα στο ξεπέρασμα της παράλογης προϋπόθεσης του Υπουργείου Οικονομικών κατά τα προαναφερθέντα. Αποτέλεσαν δε όπως εξελίχθηκε ο όλος ΑΓΩΝΑΣ μας, την μαγιά για τις υπόλοιπες υπερ-4000 των Λεσβίων, της εν δυνάμει Επιτροπής Αγώνα, αυτής που κατάφερε, το έργο μας να υλοποιείται πιά σήμερα και έτσι το όνειρο γενεών Λεσβίων να γίνεται πραγματικότητα.
Ασφαλώς αυτό που πρέπει με ιδιαίτερη έμφαση να τονίσω είναι ότι ο αγώνας μου θα ήταν ασυγκρίτως πιο κοπιώδης και ίσως ατελέσφορος, αν σ’όλη τη διάρκειά του δεν υπήρχε ο Κ.Μουτζούρης, να με στηρίζει κατά περίπτωση, όπως έπρεπε. Ως εκ των υψηλών εκάστοτε θέσεων του (πέραν της του Γεν, Γραμματέα, ακολούθησε αυτή του Προέδρου της Ρυθμιστικής Αρχής Λιμένων), η σωστή πληροφόρηση, κατεύθυνση, στόχευση, έκανε να δρομολογώ ανάλογα την κάθε επόμενή ενέργεια της Επιτροπής μας.
Τα πιο πάνω είχαν τελικά το αποτέλεσμα, στις 27.12.2013 ήτοι τέσσερις μόνο μέρες προς της ληκτικής του ημερομηνίας, να δούμε το έργο μας ενταγμένο στο ΕΣΠΑ. Όμως λόγω της στενότητας χρόνου, η ένταξή του απεδείχθη «δώρο … άδωρο».
Σε δεύτερο άρθρο μου στο άλλο φύλλο των ΝΕΩΝ μας, θα δοθούν οι λεπτομέρειες του μεγάλου αγώνα της Επιτροπής μας, αυτού που έκανε τελικά μπορετό να λέμε τώρα, τα ΚΑΤΑΦΕΡΑΜΕ!.