Καλώς ήλθατε στο blog μου * * * "Λαψαρνιώτης" * * * Τάκης Ιορδάνης * * * Καλώς ήλθατε στο blog μου * * * "Λαψαρνιώτης" * * * Τάκης Ιορδάνης

Τρίτη, 16 Ιανουαρίου 2018

Ο ΑΓΩΝΑΣ ΜΑΣ ΧΩΡΙΣ ΚΑΜΜΙΑ ΚΑΜΨΗ ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ, για το ΣΠΑΣΙΜΟ ΤΟΥ ΔΗΜΟΥ ΤΕΡΑΤΟΣ ΛΕΣΒΟΥ

Ο ΑΓΩΝΑΣ ΜΑΣ ΧΩΡΙΣ ΚΑΜΜΙΑ ΚΑΜΨΗ ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ,  για το ΣΠΑΣΙΜΟ ΤΟΥ ΔΗΜΟΥ ΤΕΡΑΤΟΣ ΛΕΣΒΟΥ 


Επειδή το 2017 πέρασε και ουδεμία στη πράξη ενέργεια για το ΣΠΑΣΙΜΟ ΤΟΥ ΔΗΜΟΥ ΤΕΡΑΤΟΣ ΛΕΣΒΟΥ υπήρξε και η υπομονή όλων των Λεσβιων έχει εξαντληθεί η ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΑΓΩΝΑ συνεχ'ιζει το έργο της. Αυτή τη φορά στο νησί, μετά τους Προέδρους Ερεσού και Καλλονής τη σκυτάλη πήρε ο Πρέδρος της Ιστορικής Μήθυμνας, πρώην ομωνύμου Δήμου και νυν Δ.Κ. Μήθυμνας, Αθανάσιος Ανδριώτης. Έτσι διερμηνεύονας στην πράξη την δική του ανησυχία αλλά και των δημοτών της Ιστορική Μήθυμνας διακίνησε την ΔΙΑΚΗΡΥΞΗ μας και μου την έστειλε υπογεγραμέννη από 178 κατοίκους της. 
Εντός των ημερών αυτές, με την 13η συνοδευτική επιστολή μας θα κατατεθούν στο Γραφείο του Πρωθυπουργού.





16.1.2018

Σάββατο, 13 Ιανουαρίου 2018

ΑΙΟΛΙΑΣ ΛΟΓΟΣ/

ΕΜΠΡΟΣ



Παραμονές Χριστουγέννων του 1980 έφυγε απ’ τη ζωή ο αλησμόνητος πατέρας μου. Ο άνθρωπος που μου έδωσε «το ζην» αλλά και «το ευ ζην».
Αν συνηθιζόταν και τότε γιος να βγάζει επικήδειο στον πατέρα, θα τον κατευόδωνα λέγοντάς του λίγα λόγια, κυρίως για να του εκφράσω ευγνωμοσύνη που θυσιάστηκε και για μένα. Ακόμη, να καταδείξω ότι υπήρξε «καλός κ’ αγαθός» στην οικογένειά του, άμεση και ευρύτερη, και στην κοινωνία. Ελπίζω ότι τη στο γεννήτορά μου παρούσα αφιέρωση μού επιτρέπουν οι αναγνώστες μου.
Συχνά αναφερόταν στο θέμα που του σημάδεψε τη ζωή. Θυμούμαι ότι βούρκωνε μεταφέροντάς μου το διάλογο του δασκάλου του με τον πατέρα του: «Παναγιώτη, να στείλεις το Χαράλαμπό στα γράμματα. Μην τον αδικήσεις. Είναι άριστος. Θα είναι κρίμα...»«Δάσκαλε, τι μου λες! Περιμένω πώς και πώς να ξεσκολίσει να έρθει κοντά μου, που είναι παιδί με κατανόηση και συνεννοούμαι μαζί του. Ακόμα, φαμελιάρης, φτωχός άνθρωπος, με τι λεφτά να τον στείλω στο Γυμνάσιο, στη Μυτιλήνη;!!. Δυο μέρες δρόμο! Νάταν κοντά…». Έτσι, έχασε ο Χαράλαμπος (ο προσωπικά αδικαίωτος, αγρότης των Λαψάρνων) το όποιο όνειρο για γράμματα. Και ακολούθησε τον πατέρα του με υπακοή και αγάπη, ξεκουράζοντάς τον παντοιοτρόπως στις αγροτικές δουλειές. Πέρασαν τα χρόνια, τέλειωσε το στρατιωτικό και γύρισε στο χωριό. Δυστυχώς, σε λίγο, ο πατέρας του «έφυγε» ξαφνικά από καρδιά. Τραγωδία για όλη τη φαμίλια. Για εκείνον μεγαλύτερη, αφού έγινε μονομιάς προστάτης χήρας, μάνας και πέντε αδελφών (ο μεγαλύτερος του αδερφός μετανάστευσε για Βραζιλία). Και ήταν μόλις 22 χρονών! Προστάτης δύο κοριτσιών και τριών αγοριών (δίδυμα δεκάχρονα, η μικρή κι ο μικρότερος).
Άνθρωπος της προόδου, προσπαθούσε για το καλό όλων. Μέλημά του να μην τσαλακωθεί η αξιοπρέπεια της φαμίλιας. Τη μεγάλη, της παντρειάς πια, αφού της ολοκλήρωσαν το σπίτι (το ίδιο και της μικρής) πάντρεψε με έμπορο του χωριού. Τα δύο μεγαλύτερα απ’ τα αδέρφια τα τέχνεψε. Το έναν στη Μυτιλήνη, σε δουλειά με μέλλον, τεχνίτη αυτοκινήτων. Το μεσαίο, ράφτη. Ο μόνος που έμεινε κοντά του στην εξοχή ήταν ο πιο μικρός! Αφού τακτοποίησε τα της φαμίλιας, παντρεύτηκε την ομορφοκοπελιά με την οποία αγαπιόντουσαν, την Ελπινίκη, την αλησμόνητη μάνα μου, μεσούσης της Γερμανοκατοχής. Εποχές σκληρές, στερημένες, δύσκολες. Η δουλειά έγινε αυτοσκοπός τους και ρίχτηκαν με τα μούτρα σ’ αυτή. Ήταν νιοι, είχαν συνεννόηση, ήταν ευτυχισμένοι. Η ευτυχία τους ολοκληρώθηκε με τη γέννηση του πρωτογιού τους, του γράφοντος το παρόν. Και για τους δυο, ο ήλιος έβγαινε και έδυε στο μουτράκι του γιου τους. Η γέννηση του δευτερότοκού τους όμως ισοπέδωσε την ευτυχία τους, αφού γεννήθηκε ο Γιώργος της σιωπής, κωφάλαλος. Τώρα ο τάλας Χαράλαμπος, πλέον των άλλων, είχε να αντιμετωπίσει και το ασταμάτητο κλάμα της δύσμοιρης Ελπινίκης (ουδέποτε συμβιβάσθηκε πως γέννησε παιδί κωφάλαλο). Αυτό τον καταρράκωνε, όμως και τον ατσάλωνε, δείχνοντάς του το δρόμο του καθήκοντος και της φυγής προς τα μπροστά. Τότε που η φυγή των ανθρώπων της σειράς του ήταν συρμός, μεταναστεύοντας στην Αυστραλία, Καναδά, κ.ά., για το Χαράλαμπο η δική του φυγή ήταν η δουλειά στα Λάψαρνα. Με το καλό κουμάντο αλλά και άριστη συνεννόηση με τη γυναίκα του στόχεψαν να κάνουν περιουσία. Για να ζήσουν οι ίδιοι, να σπουδάσουν τον μεγάλο που του άρεσε το σχολειό, κυρίως δε να αφήσουν στο Γιώργο, λόγω της αναπηρίας του για να ζήσει άνετα. Τον μεγάλο, μόνιμα καθοδηγούσε, προς τις σπουδές. «Γράμματα, Τάκη, γράμματα!» ήταν η μόνιμη επωδός του. Και συμπλήρωνε, «θ’ ανοίξουν τα μάτια σου, θα πλατύνει το μυαλό σου, θα ’χεις άποψη και φωνή, κι όλα αυτά επειδή θα αποκτήσεις γνώσεις, μόρφωση».
Πολλή δουλειά σε πολλές δραστηριότητες. Έγινε αμπελουργός, μελισσοκόμος, ακόμη κατέβασε από μακριά νερό στο υποστατικό μας, για λαχανόκηπο -ευλογία τότε μεγάλη. Αγόρασε καμπίσια χωράφια, όπου «ζευγάδες» καλλιεργούσαν μισακά, καπνό. Ακόμη, αγόρασε ολάκερο πλάι, παρθένο, γεμάτο ρουμάνια, ασπαρτιές, κ.ά. και το μετέτρεψε σε ελαιώνα 300 δέντρων. Δέκα χρόνια ξερουμάνιαζε, όργωνε, φύτευε αγριλιές, μπόλιαζε, έσκαβε, πότιζε, κ.λπ. Για το πότισμα τους φόρτωσε/ξεφόρτωσε απ’ το ζώο κοντά τρις χιλιάδες μπετόνια νερό!
Μ’ αυτά που είχαν και τα με πολλές δυσκολίες και βάσανα αγορασθέντα, δημιούργησαν περιουσία ικανή να ζήσει τότε όχι μία, αλλά δύο και παραπάνω οικογένειες. Μετόχι ήταν το σπίτι μας. Έτσι κάποιοι έλεγαν, ο Χαράλαμπος βρήκε τον Καναδά του, στα Λάψαρνα. Τούτα όλα τον ανέβασαν και κοινωνικά, από απλό γεωργό σε γεωργοκτηματία (σε παραστατικό που τον αφορούσε, σχετικά έγραφε ο Κοινοτάρχης). Έτσι, έχοντας πια τα οικονομικά έστειλε το Γιώργο στη σχολή κωφαλάλων (Αθήνα) όπου έμαθε γράμματα και τέχνη (μαραγκός) και στήριξε όσο χρειάστηκε   τον γράφοντα το παρόν στο να σπουδάσει.
«Η δουλειά θέλει ρέγουλα», έλεγε. Η δουλειά, από αυγή σε νύχτα, στην περίοδο της κάθε επιμέρους αγροτικής εργασίας ήταν ο κανόνας. Τα χόμπι, μετά. Έτσι τα κατάφερνε όλα. Τελείωνε τις ασχολίες του άρτια, αλλά και τα χόμπι του (άριστος κυνηγός, εξίσου ερασιτέχνης ψαράς) ικανοποιούσε.
Και όταν πια είδε τα παιδιά του τακτοποιημένα και έπιασε εγγόνια, μόλις είχε συνταξιοδοτηθεί «έφυγε», χωρίς να γευθεί, τους καρπούς των κόπων του.
Στο γεννήτορά μου, που κυρίως οφείλω ό,τι επέτυχα στη ζωή (ασφαλώς και στην αξέχαστη μητέρα μου), ας αποτελέσει το παρόν μνημόσυνο, τώρα που στις 23 του Δεκέμβρη συμπληρώθηκαν 37 χρόνια απ’ το θάνατό του.

* Ο Τάκης Χαραλ. Ιορδάνης (Ph.D.) είναι πρόεδρος του Συνδέσμου Προβληματισμού & Παρέμβασης για την Ανάπτυξη της Λέσβου «Πιττακός ο Μυτιληναίος», πρώην διευθύνων σύμβουλος της Ελληνικής Βιομηχανίας Όπλων, πρώην πρόεδρος του Πανελλήνιου Συλλόγου Μεταλλειολόγων Μηχανικών.

Παρασκευή, 12 Ιανουαρίου 2018

Να τιμηθεί από το Δήμο Λέσβου όπως του αξίζει ο Λέσβιος πνευματικός άνθρωπος Πάνος Λ. Φραγκέλλης που "έφυγε" στι 16.12.2017

Να τιμηθεί από το Δήμο Λέσβου όπως του αξίζει ο Λέσβιος πνευματικός άνθρωπος Πάνος Λ. Φραγκέλλης που "έφυγε" στι 16.12.2017

<<Δρ. Τάκης Χ. Ιορδάνης  ............................ Προς :

- π. Διευθύνων Σύμβουλος ΕΒΟ ................ 1) το Δήμο  Λέσβου

- Πρόεδρος του Συνδέσμου Προβληματισμού...... 2) την Αντιδημαρχία

& Παρέμβασης «Πιττακός ο Μυτιληναίος» .........     Ερεσού – Αντίσσης

Αγησιλάου 9   ......................................  3)  τη Δημοτική

Ηλιούπολη 163 46 ......................................................     Κοινότητα Αντίσσης  

Τηλ. Fax 210 9737053        

κιν. 6977503461         
............................................. Κοιν.: 1) Την Περιφερειάρχη Βορείου Αιγαίου
 ...................................................2)  Τον Αντιπεριφερειάρχη  Π.Ε. Λέσβου  
  .................................................. 3)  Την ΟΛΣΑ
    ..................................................4) Το  Σύλλογο  των Αντισσαίων Αθήνας                            ..................................................« Άγιος Ιωάννης ο Θεολόγος »                                 
.....................................................5) Σύλλογο «ΤΕΡΠΑΝΔΡΟΣ» Αντίσσης
 ..................................................  6) ΜΜΕ Λέσβου & Παροικιακού Τύπου

Αθήνα,   8 Ιανουαρίου  2018           

ΘΕΜΑ :  Πρόταση να τιμηθεί από το Δήμο Λέσβου, ΜΕΤΑ
                ΘΑΝΑΤΟ    κατά   πως   του   πρέπει,   ο   Λέσβιος
                π.Λυκειάρχης &  Συγγραφέας Πάνος  Λ. Φραγκέλλης.

Αξιότιμοι,  κ.κ. Δήμαρχε, Πρόεδρε του Δ.Σ.
& Μέλη του Δ.Σ. του Δήμου Λέσβου

Κατά πρώτο εύχομαι σ’ όλους σας υγεία και κάθε προσωπική  αλλά και συλλογική πρόοδο και επιτυχία για το 2018.
Γράφω το παρόν, για να σας κάνω γνωστό ότι στις 16 Δεκεμβρίου 2017 έφυγε απ’ τη ζωή, ένας πνευματικός Λέσβιος, που τίμησε με το εν γένει έργο του την γενέτειρά μας νήσο αλλά  και τα ελληνική γραμματεία ( Λεσβιακή και Πανελλήνια). Ήταν ο Αντισσαίος Πάνος Λεωσθένη Φραγκέλλης, ο Φιλόλογος, ο Λυκειάρχης , ο Συγγραφέας των 15 βιβλίων Ιστορίας, Λεσβιακών και όχι μόνο, πραγμάτων.
Για τον Πάνο Φραγκέλλη το 2011, τότε στα 83 χρόνια του, είχα κάνει την πρόταση στο Δήμο Λέσβου «να τιμηθεί από το Δήμο Λέσβου  εν ζωή κατά πως του πρέπει» ( Συνημ. 1).
 Ατυχώς η πρότασή μου αυτή δεν εισακούσθηκε από την τότε Δημαρχιακή  Αρχή.
Επειδή θεωρώ ότι η προσφορά του διακεκριμένου αυτού συμπατριώτη μας  άπτεται των πεδίων του αρίστου, πράγμα που συμβάλλει στην προβολή της Λέσβου πανελληνίως,  επανυποβάλλω την πρότασή μου, του 2011, φυσικά τροποποιημένη εκ του θανάτου του.
Συγκεκριμένα, με απόφαση του Δήμου Λέσβου, η γενέθλιος του νήσος κατά πως γίνεται για τέτοιους ευπατρίδες
να τιμήσει μετά θάνατο τον Πάνο Φραγκέλλη,
αναγνωρίζοντάς την μεγάλη του προς αυτήν προσφορά.
Συνυποβάλλω, στηρίζοντας την πρότασή μου :
α) Την από 19.09.2010 όμοια πρόταση μου στον τότε Δήμο Ερεσού – Αντίσσης, η οποία δεν προχώρησε, λόγω του στενού τότε χρονικού περιθωρίου υπάρξεως αυτού, ως Δήμου. Τονίζεται στο σημείο αυτό, ότι στο εν λόγω έγγραφό μου (Συνημ. 2), αναφέρεται ονομαστικά ένα έκαστο εκ των έργων/βιβλίων αυτού.
β) Την υιοθέτηση της προτάσεως μου, της προς το Δήμο Λέσβου του 2011 από την εφημερίδα ΕΜΠΡΟΣ Μυτιλήνης. (Συνημ. 3).
γ) Το για τον θανόντα κείμενό μου, που δημοσίευσε ο «ΔΗΜΟΚΡΑΤΗΣ» στις 29 Δεκεμβρίου 2017, στο οποίο  περιλαμβάνεται η ούτως δημοσίως γενομένη πρόταση μου  να τιμηθεί από το Δήμο Λέσβου  ΜΕΤΑ  ΘΑΝΑΤΟ κατά πως του αξίζει, ο Πάνος  Λ. Φραγκέλλης. (Συνημ. 4).

Περαίνων τονίζω ότι θα θεωρούσα τιμή μου το να με ορίσετε εισηγητή του θέματος της προτάσεως μου αυτής στη σχετική διαδικασία του Δ.Σ. του Δήμου Λέσβου (εφ’ όσον αυτό προβλέπεται απ’ τον σχετικό κανονισμό), όταν πρόκειται να ληφθεί η απαιτούμενη απόφαση.

…………………………..…………………………………Συνημ. 4

Με πατριωτική αγάπη 
και  εκτίμηση>>

Τετάρτη, 10 Ιανουαρίου 2018

«Οδικός άξονας Καλλονής – Σιγρίου» : Υπογράφηκε η συμπληρωματική σύμβαση .

«Οδικός άξονας Καλλονής – Σιγρίου» : Υπογράφηκε η συμπληρωματική σύμβαση .
Στην τελευταία μου επικοινωνία πρό των Χριστουγέννων με την αρμόδια διεύθυνση του Υπουργείου ΥΠΟΜΕ που είναι αρμόδια και επιβλέπει την κατασκευή του έργου μας, είχα πληροφορηθεί πως η συμπληρωματική σύμβαση των ~ 12 εκατομμυρίων Ευρώ δεν είχε υπογραφεί αφού ακόμη τότε δεν είχαν υποβληθεί τα όποια νομιμοποιητικά χαρτιά, εγγυητικές επιστολές κ.λπ. της κοινοπραξίας των τριών εργολάβων.
Σήμερα επικοινωνώντας και πάλι με τον διευθυντή της ανωτέρω υπηρεσίας με ευχαρίστηση πληροφορήθηκα ότι , η συμπληρωματική σύμβαση έχει πιά υπογραφεί. 
Έτσι είναι πιά σίγουρο ότι μετά την υπογραφή και της συμπληρωματικής αυτής σύμβασης και με την έναρξη της Άνοιξης θα αρχίσουν οι εργασίες κατασκευής του σωσίβιου οδικού μας άξονα με εντατικούς ρυθμούς και βάσει των προβλέψεων των σχετικών χρονοδιαγραμμάτων.
Τώρα βέβαια είμαι σίγουρος ότι οι κόποι και μόχθοι της Επιτροπής Αγώνα που το 2003 δημιούργησα και αγωνιστήκαμε με συνέπεια, υπομονή και επιμονή από τότε έως και σήμερα θα έχει την σκοπούμενη επιτυχία δηλ. θα αποκτήσει ο τόπος μας ένα σύγχρονο οδικό άξονα με προδιαγραφές της σύγχρονης οδοποιίας αντικαθιστώντας αυτόν των επί … Τουρκοκρατίας. Τούτος ο άξονας θα συνδέσει τα δύο Λιμάνια του νησιού μας της Μυτιλήνης και του Σιγρίου (που τώρα κι αυτό κατασκευάζεται) και έτσι α αποτελέσει τον άξονα ανάπτυξης της χερσονήσου του Ορδύμνου αλλά και όλου του νησιού μας.
Πάντως, τώρα που είμαστε σίγουροι ότι ο οδικός άξονας Καλλονής - Σιγρίου θα τελειώσει πιά κατά τις του νέου ΚΠΣ (2017-2023) προθεσμίες, ότι τελειώνοντας και μπαίνοντας σε κανονική λειτουργία, για μία ακόμη φορά δεσμεύομαι ότι θα περπατήσω τα 46.664 μέτρα του, από το Σίγρι ως και την Καλλονή.
09.01.2018

Κυριακή, 7 Ιανουαρίου 2018

ΟΔΙΚΟΣ ΑΞΟΝΑΣ ΚΑΛΛΟΝΗΣ ΣΙΓΡΙΟΥ : ΤΑ ΓΡΑΠΤΑ ΜΕΝΟΥΝ

ΟΔΙΚΟΣ ΑΞΟΝΑΣ ΚΑΛΛΟΝΗΣ ΣΙΓΡΙΟΥ 
ΤΑ ΓΡΑΠΤΑ ΜΕΝΟΥΝ …
ΕΤΣΙ ΞΕΚΙΝΗΣΕ ΤΟ ΠΙΟ ΓΛΥΚΟ ΟΝΕΙΡΟ …
Και αποδεικνύεται ότι ήταν πράγματι ένα πολύ γλυκό όνειρο. Το όνειρο που λέγεται αγώνας για τον «οδικό άξονα Καλλονής Σιγρίου»
Σήμερα που το μεγαλύτερο έργο υποδομής του Αιγαιακού χώρου, υλοποιείται στο νησί μας, (προϋπολογισμού περί τα εξήντα εκατομμύρια Ευρώ), του «οδικού άξονα Καλλονής – Σιγρίου», ένα όνειρο γενεών Λεσβίων και που με την υλοποίηση παράλληλα με αυτή του άλλου μεγάλου έργου στο τόπο μας (Λιμάνι του Σιγρίου), θα αποτελέσουν δίδυμο προόδου και ανάπτυξης της Δυτικής Λέσβου και κατ’επέκταση όλου του νησιού μας η υπενθύμιση ότι τίποτε δεν ξεκινά απ’ το μηδέν θεωρώ ότι επιβάλλεται. 
Απρίλη του 1996, κάνω σχετικό υπόμνημα προς τον τότε Νομάρχη Α.Μαθιέλλη και το Νομαρχιακό Συμβούλιο.
Το υπόμνημά μου αυτό το προβάλλει στην προμετωπίδα του «ΔΗΜΟΚΡΑΤΗ» ο αξέχαστος φίλος διευθυντής του Γιώργος Σκούφος, με πηχυαίο τίτλο «ΕΘΝΙΚΟΣ ΑΞΟΝΑΣ ΚΑΛΛΟΝΗΣ-ΣΚΑΛΟΧΩΡΙΟΥ-ΑΝΤΙΣΣΑΣ- ΕΡΕΣΟΥ ή ΣΙΓΡΙΟΥ» και υπότιτλο «Απ’ την εποχή της Τουρκοκρατίας ». Όλοκληρη την παρουσίαση του θέματος αυτού τη διαβάζετε στο επισυναπτόμενο pdf.
Το γλυκό όνειρο του αγώνα που ξεκινήσαμε προ 22 κοντά χρόνια και σήμερα υλοποιείται , παρουσιάζει τρεχόντως προβλήματα … χαρτιών και ατυχώς βραδυπορεί.
Ευελπιστώ ότι, σύντομα θα υποβληθούν τα όποια νομιμοποιητικά χαρτιά, εγγυητικές επιστολές κ.λπ. της κοινοπραξίας των τριών εργολάβων που εκτελεί το έργο, ώστε να υπογραφεί η συμπληρωματική σύμβαση για τα επι πλέον δώδεκα εκατομμύρια Ευρώ και να αρχίσουν οι εργασίες σε πλήρη ρυθμό και ένταση ώστε να τελειώσει ο σωσίβιος αυτός άξονας, εντός των προθεσμιών του νέου ΚΠΣ (2017-2023).

Φωτογραφία του Takis Iordanis.





Πέμπτη, 4 Ιανουαρίου 2018

Στον ΔΗΜΟΚΡΑΤΗ στο νησί μας στις 29.12.2017, έγραψα :
<< Έφυγε ένας Αντισσαίος άοκνος εργάτης του πνεύματος και της πέννας.
του Τάκη Χαραλ. Ιορδάνη ( Ph.D.)
...Συνεχίστε την ανάγνωση

Σάββατο, 23 Δεκεμβρίου 2017

Ζητείται η δεύτερη γενιά…



Ζητείται η δεύτερη γενιά…

Τις μέρες αυτές οι παροικιακοί Σύλλογοί μας θα έχουν τις διάφορες εκδηλώσεις τους . Έτσι θεωρώ ότι είναι οι πλέον κατάλληλη περίοδος η δεύτερη γενιά, οι νέοι μας να προσεγγιθούν, απ' την πρώτη, εμάς τους μεγαλύτερους και γεροντότερους και να "κατηχηθούν" κατά το δυνατόν για να πεισθούν οι νέοι ότι η στήριξη του Συλλόγου τους απ’ αυτούς  είναι πιά το ζητούμενο σήμερα. Τώρα που οι σκαπανείς της ίδρυσης τους λίγο πολύ έχουν  πιά φύγει απ’ το προσκήνιο, μόνο αν οι νέοι το θελήσουν και πλαισιώσουν το Σύλλογό τους τότε και μόνο τότε ο Σύλλογος τους θα εξακολουθήσει να υπάρχει  και ακόμη να μακροημερεύσει. Ας πάρουν ως παράδειγμα  τους φίλους μου Μεσοτοπίτες κατά πως γράφω στο άρθρο μου που επισυνάπτω.
Αν τούτο δεν γίνει πολύ φοβούμαι ότι το μέλλον τους θα είναι δυσοίωνο.
…………………………………………………………………….24.12.2017
ΚΑΛΑ  ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ



ΑΦΙΕΡΩΜΕΝΟ ΣΤΟΥΣ ΣΥΛΛΟΓΟΥΣ ΜΑΣ ΤΗΣ ΑΤΤΙΚΗΣ ΚΑΙ ΤΑ ΜΕΛΗ ΤΟΥΣ :
http://www.emprosnet.gr/apopseis/ziteitai-i-deyteri-genia
( Η φωτογραφία είναι απ' την Πλατεία της Άντισσας (μέρος της)

Στα μέσα της δεκαετίας του ’70, κατά τις μεταπτυχιακές μου σπουδές στην Αγγλία, στους «Times» του Λονδίνου, που είχαν ένα αφιέρωμα για την Ελλάδα, μετ...
EMPROSNET.GR